Waar God woont

Ik merk het steeds vaker: ik verlang naar een plek van rust, midden in het gewone leven. Tussen alles wat mijn dagen vult: wasgoed, werklaptops, boodschappenlijstjes, afspraken. Niet ergens ver weg. Juist hier, in mijn eigen huis, een huis van vrede.

Tegelijk weet ik hoe snel ik die vrede zoek in dingen die ik kan regelen. Als het straks rustiger wordt… als alles op orde is in huis… als ik het beter onder controle heb… Maar steeds weer ervaar ik: dit is niet waar vrede vandaan komt. Vrede is niet te vinden in maakbare omstandigheden, maar in God.

De Bijbel geeft woorden aan die weg: Laten wij dus najagen wat de vrede en de onderlinge opbouw bevordert. Romeinen 14:19

Vrede najagen is geen krampachtig streven vanuit eigen kracht, maar gericht zijn op een Persoon. Het is mijn hart steeds opnieuw richten op God Zelf. Hij is de bron. Waar Hij woont, ontstaat een huis van vrede.

De Vredevorst

Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op Zijn schouder. En men noemt Zijn Naam… Vredevorst. Jesaja 9:5

Een Vorst. Een Heerser. Wat een krachtig beeld. Wanneer wij leven met Jezus, verweven in ons dagelijks leven, dan krijgt vrede de ruimte om te regeren. Het is geen doekje voor het bloeden, maar een levende werkelijkheid. Een woord van geloof.

Er zijn momenten waarin ik dit zo nodig heb. Momenten waarin onrust mijn hoofd vult en mijn handelen stuurt. Juist dan merk ik hoe belangrijk het is om stil te worden en te zeggen: God, ik wil bij U zijn. Met U leven. Leid mij weer in Uw rust. Ik heb U nodig.

Vaak verandert mijn agenda niet. De kinderen rennen nog steeds om me heen, het eten mislukt, de drukte blijft. Maar er gebeurt iets in mijn hart. Er komt rust. Het hemelse perspectief maakt dat ik anders adem.

Leven vanuit Zijn Geest

Jezus sprak vlak voordat Hij Zijn discipelen achterliet: Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u… Johannes 14:27a

Deze woorden raken me, omdat Hij niet zegt dat ik vrede moet vinden, maar dat Hij die geeft. Zijn vrede. Niet afhankelijk van omstandigheden, maar geworteld in wie Hij is.

Die vrede blijft niet op afstand. Jezus gaf Zijn Geest, de Trooster, die in mij woont. Dat betekent dat vrede niet iets is waar ik af en toe naar terugkeer, maar een werkelijkheid waarin ik mag leren leven.

In het dagelijks leven ziet dat er vaak eenvoudig uit. Steeds weer stil worden. Mijn gedachten bij Hem brengen. Hem zoeken in de kleine momenten van de dag. Niet omdat het moet, maar omdat ik merk hoe snel ik anders word meegenomen in onrust.

Wandelen met God betekent voor mij steeds meer: leven vanuit Zijn aanwezigheid. In die omgang groeit een vrede die me draagt, ook wanneer ik het zelf niet kan vasthouden.

Een huis van vrede voor anderen

Deze vrede is niet alleen voor mij bedoeld. Ze wil doorstromen. Ze krijgt handen en voeten in hoe ik leef, spreek en aanwezig ben. Jezus zei het heel concreet: En welk huis u ook maar binnengaat, zeg eerst: Vrede zij dit huis! En als daar een zoon van vrede is, zal uw vrede op hem rusten. Lukas 10:5-6

Ik vind dat een sprekend beeld. Dat je ergens binnenkomt en vrede meebrengt. Niet omdat je alles op orde hebt, maar omdat Hij in je woont. Dat mijn leven, mijn woorden en mijn aanwezigheid iets mogen dragen van die vrede.

Tegelijk leer ik ook om te ontvangen. Deze tekst spreekt daar net zo goed over. Dat vrede ook mijn huis binnenkomt. Dat ik mensen mag ontvangen in diezelfde vrede. Dat er ruimte is, zelfs wanneer we verschillen. Dat Zijn vrede groter is dan alles wat afstand kan creëren.

Gebed voor vrede

God, ik verlang ernaar om in Uw vrede te wonen. Heilige Geest, help mij in mijn hart, mijn gedachten en mijn dagelijks leven om daarin te wandelen. Leer mij leven vanuit Uw vrede, zodat wat U in mij doet zichtbaar wordt voor de mensen om mij heen. Laat mij vrede brengen en mensen ontvangen in vrede. Amen.